Afgelopen vrijdag kreeg ik via Instagram een berichtje van een jongeman. Hij vroeg of hij de gekregen waardebon, die hij voor zijn verjaardag had gekregen, kon inleveren. En of hij het diezelfde avond nog kon spelen? Toevallig had ik nog enkele escapestoven december – editie klaar staan, dus dat kon perfect!

Het was vrijdagmiddag, 2 december, 17:30 uur: Nederland v.s. Verenigde Staten op de buis. Ik zag iemand aankomen, en deed de voordeur open. Daar zag ik 2 jongemannen. De één had de waardebon in de handen, de ander een mobieltje met daarop een livestream van het voetbal.

Aan de deur wilde ik wel wat uitleg geven, maar het was koud en de wedstrijd was spannend. De jongens namen het krat aan met de 2 escapestoven en zeiden dat ze er wel uit zouden komen. We spraken nog even af wanneer het weer terug gebracht zou worden; morgen of anders maandag. Prima, ik wenste ze er veel plezier mee en ook met de voetbalwedstrijd.

Nederland won die avond met 3-1 van team USA.

Het was rond 21:30 uur, ik zat samen met m’n man op de bank. Half in de telefoon, half in de wedstrijd Argentinië v.s. Australië. En we hoorden geklop op de deur. Huh? We verwachtten niemand en pakjesavond vieren wij altijd op de dag zelf 😉. Ik liep naar de deur, daar zag ik wat jongens en meiden met het krat. Ik moest bij voorbaat al lachen; dit had ik niet verwacht.

‘Ha goedenavond!’ zei ik. De eerste zin die ik hoorde was ‘heb je ook nog iets wat moeilijker is? We waren met een half uur klaar!’. ‘Oh echt? Dan hebben jullie het echt goed gedaan!’ Gaf ik als reactie. Ze vertelden verder dat ze het tegen de ‘ouderen’ hadden gespeeld (hun ouders) en dat die er niet uit kwamen. Maar dat zij dus wel wat meer uitdaging konden gebruiken. Ik vond het geweldig om te horen hoe ze het hadden ervaren en bedankte ze voor het snelle retourneren.

De volgende dag zette ik de escapestoven weer in elkaar en kwam tot de ontdekking dat er 1 onderdeel miste. Via Instagram deed ik de jongeman een berichtje. Hij zou er achteraan. Ik gaf al aan, het heeft geen haast, ik heb altijd reserve onderdelen. Stop het maar in de bus als je het vindt.

Vanochtend, ik was thuis aan het werk, stopte er een auto op de dam. Een bekende van mij kwam het missende onderdeel terug brengen. Hij was dus één van de ouders die het spel wel lastiger vond! Hij vertelde ‘het was voor ons echt even nadenken hoor, maar de jeugd met hun mobieltjes…!’